Ganito ang hitsura ng paghahambing ng malaking grupo.

Ang mga taong bukas sa karanasan ay mausisa sa mga ideya, pinahahalagahan ang sining, at sensitibo sa kagandahan. Kumpara sa mga taong sarado, mas mulat sila sa sarili nilang damdamin. Madalas silang mag-isip at kumilos sa paraang sarili nila at hindi basta sumusunod sa nakararami. Karaniwang mataas ang marka ng mga intelektuwal sa Pagiging Bukas sa Karanasan; kaya tinatawag din ang katangiang ito na Kultura o Talino.

Gayunpaman, mas mainam na ituring ang Talino bilang isa lamang aspekto ng pagiging bukas sa karanasan. Bahagya lamang ang kaugnayan ng marka sa Pagiging Bukas sa Karanasan sa haba ng pag-aaral at sa marka sa mga karaniwang IQ test.

Isa pang katangian ng bukas na paraan ng pag-iisip ang kadalian sa pag-iisip gamit ang mga simbolo at abstraksyon na malayo sa kongkretong karanasan. Depende sa partikular na kakayahan ng isang tao, maaaring lumabas ang ganitong simbolikong pag-iisip bilang matematikal, lohikal, o heometrikong pag-iisip, masining at matalinghagang paggamit ng wika, paglikha o pagtatanghal ng musika, o alinman sa maraming biswal at pagtatanghal na sining.

Ang mga taong mababa ang marka sa pagiging bukas sa karanasan ay kadalasang may makitid at karaniwang mga interes. Mas gusto nila ang payak, tuwiran, at halata kaysa sa masalimuot, malabo, at banayad. Maaaring tingnan nila nang may hinala ang sining at agham, at ituring ang mga ito na mahirap unawain o walang praktikal na silbi. Mas gusto ng mga taong sarado ang pamilyar kaysa sa bago; konserbatibo sila at tumututol sa pagbabago.

Madalas na inilalarawan ng mga sikologo ang pagiging bukas bilang mas malusog o mas mature, at madalas ay bukas din sa karanasan ang mga sikologo mismo. Ngunit kapaki-pakinabang ang bukas at saradong paraan ng pag-iisip sa magkaibang kapaligiran. Maaaring bagay sa isang propesor ang intelektuwal na istilo ng taong bukas, pero ipinakita ng pananaliksik na ang saradong pag-iisip ay may kaugnayan sa mas mahusay na pagganap sa trabaho sa pulisya, pagbebenta, at ilang trabaho sa serbisyo.

Hindi likas na masama ang mga udyok; paminsan-minsan, dahil sa kakulangan ng oras, kailangan ang mabilis na desisyon, at ang pagsunod sa unang udyok ay maaaring maging mabisang tugon. Gayundin, sa oras ng paglilibang at hindi ng trabaho, masaya ang kumilos nang kusa at padalos-dalos. Maaaring tingnan ng iba ang mga taong mapusok bilang makulay, masayang kasama, at medyo kakaiba.

Gayunpaman, maaaring magdulot ng gulo ang pagsunod sa udyok sa maraming paraan. May mga udyok na kontra sa lipunan. Ang mga hindi napipigilang gawaing kontra sa lipunan ay hindi lamang nakasasakit sa ibang miyembro ng lipunan, kundi maaari ring magbunga ng ganti sa taong gumawa nito. Isa pang problema sa mga mapusok na gawa ay kadalasang nagbibigay ang mga ito ng agarang gantimpala pero may hindi kanais-nais na pangmatagalang epekto. Halimbawa nito ang sobrang pakikipagsosyalan na nauuwi sa pagkatanggal sa trabaho, ang pagbitaw ng masakit na salita na sumisira sa isang mahalagang relasyon, o ang paggamit ng mga drogang nagdudulot ng sarap na kalaunan ay sumisira sa kalusugan.

Kahit hindi lubhang mapanira, binabawasan ng mapusok na pag-uugali ang pagiging epektibo ng isang tao sa malalaking paraan. Kapag kumikilos nang padalos-dalos, hindi na napag-iisipan ang ibang posibleng hakbang, na ang ilan ay maaaring mas matalino kaysa sa mapusok na pinili. Inililihis din ng pagkamapusok ang tao sa gitna ng mga proyektong nangangailangan ng maayos na pagkakasunod-sunod ng mga hakbang o yugto. Kaya maliit, kalat-kalat, at hindi pare-pareho ang mga nagagawa ng isang taong mapusok.

Isang tanda ng katalinuhan, at posibleng siyang naghihiwalay sa tao mula sa mga naunang anyo ng buhay, ang kakayahang isipin ang mga magiging bunga sa hinaharap bago sumunod sa isang udyok. Kasama sa matalinong gawain ang pagninilay sa mga pangmatagalang layunin, ang pag-oorganisa at pagpaplano ng daan patungo sa mga layuning ito, at ang pagpupursige patungo sa mga ito kahit may panandaliang udyok na humihila sa kabilang direksyon. Ang ideya na kasama sa katalinuhan ang pagkontrol sa udyok ay mahusay na nailalarawan ng salitang kahinahunan o prudence, isang alternatibong pangalan para sa Pagiging Masinop. Ang ibig sabihin ng mahinahon dito ay kapwa matalino at maingat.

Ang mga taong mataas ang marka sa Pagiging Masinop ay talagang itinuturing ng iba na matalino. Halata ang mga benepisyo ng mataas na pagiging masinop. Umiiwas sa gulo ang mga taong masinop at nakakamit nila ang mataas na antas ng tagumpay sa pamamagitan ng sinadyang pagpaplano at pagtitiyaga. Positibo rin ang tingin sa kanila ng iba bilang matalino at maaasahan. Sa negatibong panig, maaari silang maging sobrang perpeksiyonista at workaholic. Bukod dito, maaaring ituring na matigas at nakababagot ang mga taong sobrang masinop.

Maaaring mapuna ang mga taong hindi masinop dahil sa kanilang pagiging hindi maaasahan, kakulangan ng ambisyon, at hindi pagsunod sa mga hangganan, pero makararanas sila ng maraming panandaliang kasiyahan at hinding-hindi sila tatawaging matigas o nakababagot.

Nasisiyahan ang mga ekstravert na makasama ang ibang tao, puno sila ng enerhiya, at madalas silang nakararanas ng positibong emosyon. Kadalasan silang masigasig at nakatuon sa pagkilos, at malamang na sasabihin nila ang "Oo!" o "Tara na!" sa anumang pagkakataon para sa kasiyahan. Sa grupo, gusto nilang magsalita, ipahayag ang sarili, at makuha ang atensyon ng iba.

Wala sa mga introvert ang sigla, enerhiya, at antas ng aktibidad ng mga ekstravert. Kadalasan silang tahimik, mahinahon, maingat sa pagkilos, at hiwalay sa mundong panlipunan. Hindi dapat ipakahulugan bilang pagkamahiyain o depresyon ang kakulangan nila sa pakikisalamuha; mas kaunting stimulasyon lang talaga ang kailangan ng introvert kaysa sa ekstravert, at mas gusto niyang mapag-isa.

Minsan ay napagkakamalang pagkasuplado o kayabangan ang pagiging malaya at reserbado ng introvert. Sa totoo lang, ang introvert na mataas ang marka sa Pagiging Kaaya-aya ay hindi lalapit sa iba, pero magiging napakabait kapag nilapitan.

Kaya sila ay mapagbigay-pansin sa iba, palakaibigan, bukas-palad, matulungin, at handang ikompromiso ang sarili nilang interes para sa iba. May positibong pananaw rin ang mga taong kaaya-aya sa kalikasan ng tao. Naniniwala silang ang mga tao ay likas na tapat, disente, at mapagkakatiwalaan.

Inuuna ng mga taong hindi kaaya-aya ang sariling interes kaysa sa pakikisama sa iba. Sa pangkalahatan, hindi sila gaanong nag-aalala sa kapakanan ng iba, kaya malamang na hindi sila mag-aabala para sa ibang tao. Minsan, dahil sa pagdududa nila sa motibo ng iba, nagiging mapaghinala, hindi palakaibigan, at hindi sila nakikipagtulungan.

Malinaw na kapaki-pakinabang ang Pagiging Kaaya-aya para maging popular at manatiling popular. Mas gusto ng mga tao ang mga kaaya-aya kaysa sa mga hindi kaaya-aya. Sa kabilang banda, hindi kapaki-pakinabang ang pagiging kaaya-aya sa mga sitwasyong nangangailangan ng matigas o ganap na obhetibong desisyon. Ang mga taong hindi kaaya-aya ay maaaring maging mahuhusay na siyentipiko, kritiko, o sundalo.

Orihinal na ginamit ni Freud ang terminong neurosis para ilarawan ang isang kalagayang may kasamang pagkabagabag ng isip, emosyonal na pagdurusa, at kawalan ng kakayahang epektibong harapin ang mga karaniwang hinihingi ng buhay. Iminungkahi niya na lahat ng tao ay nagpapakita ng ilang palatandaan ng neurosis, pero nagkakaiba tayo sa tindi ng pagdurusa at sa partikular na sintomas ng pagkabagabag. Sa ngayon, ang neurotisismo ay tumutukoy sa hilig na makaranas ng negatibong damdamin.

Ang mga mataas ang marka sa Neurotisismo ay maaaring pangunahing makaranas ng isang partikular na negatibong damdamin, gaya ng pagkabalisa, galit, o depresyon, pero malamang na makaranas sila ng ilan sa mga emosyong ito.

Ang mga taong mataas sa neurotisismo ay madaling tumugon nang emosyonal. Emosyonal ang reaksyon nila sa mga pangyayaring hindi makaaapekto sa karamihan ng tao, at kadalasang mas matindi ang kanilang reaksyon kaysa sa karaniwan. Mas malamang na ituring nilang nagbabanta ang mga ordinaryong sitwasyon, at ang maliliit na pagkadismaya bilang napakahirap at walang pag-asa.

Kadalasang tumatagal nang hindi pangkaraniwang haba ang kanilang negatibong emosyonal na reaksyon, kaya madalas silang masama ang loob. Ang mga problemang ito sa pagkontrol ng emosyon ay maaaring magpahina sa kakayahan ng isang taong neurotiko na mag-isip nang malinaw, magdesisyon, at epektibong harapin ang stress.