Zo ziet de vergelijking van een grote groep eruit.

Open mensen zijn intellectueel nieuwsgierig, hebben waardering voor kunst en zijn gevoelig voor schoonheid. Vergeleken met gesloten mensen zijn ze zich doorgaans meer bewust van hun gevoelens. Ze denken en handelen vaak individualistisch en non-conformistisch. Intellectuelen scoren meestal hoog op Openheid voor Ervaring; daarom wordt deze factor ook wel Cultuur of Intellect genoemd.

Toch kan Intellect waarschijnlijk het best worden gezien als één aspect van openheid voor ervaring. Scores op Openheid voor Ervaring hangen slechts beperkt samen met opleidingsniveau en met scores op standaard intelligentietests.

Een ander kenmerk van de open cognitieve stijl is het gemak waarmee men denkt in symbolen en abstracties die ver van de concrete ervaring af staan. Afhankelijk van de specifieke intellectuele capaciteiten van de persoon kan dit symbolische denken de vorm aannemen van wiskundig, logisch of meetkundig denken, artistiek en metaforisch taalgebruik, het componeren of uitvoeren van muziek, of een van de vele beeldende of podiumkunsten.

Mensen met lage scores op openheid voor ervaring hebben doorgaans beperkte, alledaagse interesses. Ze geven de voorkeur aan het eenvoudige, rechttoe rechtaan en voor de hand liggende boven het complexe, dubbelzinnige en subtiele. Ze kunnen de kunsten en wetenschappen met enige achterdocht bekijken en deze beschouwen als duister of zonder praktisch nut. Gesloten mensen geven de voorkeur aan het vertrouwde boven het nieuwe; ze zijn conservatief en staan afwijzend tegenover verandering.

Openheid wordt door psychologen, die zelf vaak open staan voor ervaring, nogal eens gepresenteerd als gezonder of volwassener. Open en gesloten denkstijlen zijn echter nuttig in verschillende omgevingen. De intellectuele stijl van de open persoon kan een hoogleraar goed van pas komen, maar uit onderzoek blijkt dat gesloten denken samenhangt met betere werkprestaties bij politiewerk, verkoop en een aantal dienstverlenende beroepen.

Impulsen zijn niet per definitie slecht; soms vereist tijdsdruk een snelle beslissing, en handelen naar onze eerste impuls kan dan een effectieve reactie zijn. Ook bij ontspanning, als er niet gewerkt hoeft te worden, kan spontaan en impulsief handelen leuk zijn. Impulsieve mensen kunnen door anderen worden gezien als kleurrijk, gezellig en een tikje gek.

Toch kan impulsief handelen op verschillende manieren tot problemen leiden. Sommige impulsen zijn asociaal. Ongecontroleerde asociale daden brengen niet alleen schade toe aan andere leden van de samenleving, maar kunnen ook leiden tot vergelding tegen degene die zulke impulsieve daden pleegt. Een ander probleem met impulsieve daden is dat ze vaak een onmiddellijke beloning opleveren, maar ongewenste gevolgen op de lange termijn. Voorbeelden zijn overmatig socializen waardoor iemand ontslagen wordt, een belediging die het einde van een belangrijke relatie betekent, of het gebruik van genotmiddelen die uiteindelijk iemands gezondheid verwoesten.

Impulsief gedrag, zelfs als het niet ernstig destructief is, vermindert iemands effectiviteit op belangrijke punten. Impulsief handelen laat geen ruimte om alternatieve handelwijzen te overwegen, waarvan sommige verstandiger zouden zijn geweest dan de impulsieve keuze. Impulsiviteit leidt mensen ook af bij projecten die een georganiseerde opeenvolging van stappen of fasen vereisen. De prestaties van een impulsief persoon zijn daardoor klein, versnipperd en inconsistent.

Een kenmerk van intelligentie, dat de mens mogelijk onderscheidt van eerdere levensvormen, is het vermogen om na te denken over toekomstige gevolgen voordat men op een impuls handelt. Intelligent handelen omvat het nadenken over langetermijndoelen, het organiseren en plannen van de weg naar die doelen, en het volhouden ondanks kortstondige impulsen die daar tegenin gaan. Het idee dat intelligentie impulsbeheersing inhoudt, wordt mooi gevat in de term bedachtzaamheid, een alternatieve benaming voor het domein Zorgvuldigheid. Bedachtzaam betekent zowel wijs als voorzichtig.

Personen die hoog scoren op de schaal Zorgvuldigheid worden door anderen inderdaad als intelligent gezien. De voordelen van een hoge zorgvuldigheid zijn duidelijk. Zorgvuldige mensen vermijden problemen en bereiken een hoog niveau van succes door doelgerichte planning en doorzettingsvermogen. Anderen zien hen bovendien als intelligent en betrouwbaar. Aan de negatieve kant kunnen ze dwangmatige perfectionisten en workaholics zijn. Bovendien kunnen extreem zorgvuldige mensen als stijf en saai worden gezien.

Onzorgvuldige mensen kunnen worden bekritiseerd om hun onbetrouwbaarheid, gebrek aan ambitie en onvermogen om binnen de lijntjes te blijven, maar ze zullen veel kortstondige genoegens beleven en zullen nooit stijf worden genoemd.

Extraverte mensen zijn graag onder de mensen, zitten vol energie en ervaren vaak positieve emoties. Ze zijn doorgaans enthousiast en actiegericht, en zeggen graag "Ja!" of "Kom op!" tegen kansen op opwinding. In groepen praten ze graag, laten ze zich gelden en trekken ze de aandacht naar zich toe.

Introverte mensen missen de uitbundigheid, energie en het activiteitenniveau van extraverte mensen. Ze zijn doorgaans rustig, ingetogen en bedachtzaam, en weinig betrokken bij de sociale wereld. Hun gebrek aan sociale betrokkenheid moet niet worden uitgelegd als verlegenheid of depressie; de introverte persoon heeft eenvoudigweg minder prikkels nodig dan een extraverte persoon en is liever alleen.

De onafhankelijkheid en gereserveerdheid van introverte mensen worden soms aangezien voor onvriendelijkheid of arrogantie. In werkelijkheid zal een introvert persoon die hoog scoort op de dimensie Aangenaamheid anderen niet snel opzoeken, maar wel heel prettig in de omgang zijn wanneer hij of zij wordt benaderd.

Ze zijn daarom attent, vriendelijk, gul, behulpzaam en bereid om hun eigen belangen af te wegen tegen die van anderen. Aangename mensen hebben ook een optimistische kijk op de menselijke natuur. Ze geloven dat mensen in wezen eerlijk, fatsoenlijk en betrouwbaar zijn.

Onaangename mensen stellen hun eigenbelang boven goed met anderen overweg kunnen. Ze bekommeren zich over het algemeen niet om het welzijn van anderen en zullen zich daarom niet snel voor andere mensen inspannen. Soms maakt hun scepsis over de motieven van anderen hen achterdochtig, onvriendelijk en oncoöperatief.

Aangenaamheid is uiteraard een voordeel bij het verwerven en behouden van populariteit. Aangename mensen zijn geliefder dan onaangename mensen. Aan de andere kant is aangenaamheid niet nuttig in situaties die harde of volstrekt objectieve beslissingen vereisen. Onaangename mensen kunnen uitstekende wetenschappers, critici of soldaten zijn.

Freud gebruikte de term neurose oorspronkelijk om een toestand te beschrijven die gekenmerkt wordt door mentale nood, emotioneel lijden en een onvermogen om effectief om te gaan met de normale eisen van het leven. Hij stelde dat iedereen enige tekenen van neurose vertoont, maar dat we verschillen in de mate van ons lijden en in onze specifieke symptomen van nood. Tegenwoordig verwijst neuroticisme naar de neiging om negatieve gevoelens te ervaren.

Degenen die hoog scoren op Neuroticisme ervaren mogelijk vooral één specifiek negatief gevoel, zoals angst, woede of neerslachtigheid, maar waarschijnlijk ervaren ze meerdere van deze emoties.

Mensen met een hoog neuroticisme zijn emotioneel reactief. Ze reageren emotioneel op gebeurtenissen die de meeste mensen niet zouden raken, en hun reacties zijn doorgaans heftiger dan normaal. Ze zijn eerder geneigd om gewone situaties als bedreigend te interpreteren en kleine frustraties als hopeloos moeilijk.

Hun negatieve emotionele reacties houden vaak ongewoon lang aan, wat betekent dat ze vaak in een slecht humeur zijn. Deze problemen met emotionele regulatie kunnen het vermogen van een neurotisch persoon om helder te denken, beslissingen te nemen en effectief met stress om te gaan, aantasten.