کدام کشور برون‌گراترین است؟ پنج عامل بزرگ در ۴۸ کشور

پاسخ کوتاه: در یک نمونه آنلاین بزرگ، هلند، نروژ و دانمارک برون‌گراترین کشورها و برزیل، پرتغال و لهستان کم‌برون‌گراترین‌ها از آب درآمده‌اند. اما تفاوت‌های میان کشورها در برابر تفاوت‌های میان افراد یک کشور کوچک است و مقایسه کشورها بر پایه خودگزارشی دام‌هایی دارد. در ادامه نقشه را خودتان کاوش کنید و بخوانید چرا باید به این اعداد کمی با تردید نگاه کرد.

یافته‌های اصلی

• برون‌گراترین‌ها: هلند، نروژ، دانمارک و ایرلند. کم‌برون‌گراترین‌ها: برزیل، پرتغال، لهستان و ویتنام.
• آرام‌ترین‌ها (کمترین روان‌رنجوری): هلند، سوئیس، تایلند، سوئد و نروژ. بالاترین: یونان، روسیه، لهستان و فیلیپین.
• بازترین به تجربه‌های تازه: سوئیس، اسرائیل، آلمان و فرانسه.
• نروژ برجسته است: دومین کشور برون‌گرا از میان ۴۸ کشور، و در عین حال از وظیفه‌شناس‌ترین و توافق‌پذیرترین‌ها و از آرام‌ترین‌ها.
• فنلاند استثنای شمال اروپاست و برون‌گرایی و توافق‌پذیری‌اش از همسایگانش کمتر است.
• حتی میان برون‌گراترین و کم‌برون‌گراترین کشور، تفاوت تنها حدود نیمی از تفاوت میان افراد درون یک کشور است. تفاوت بیشتر کشورها از این هم کمتر است.

نقشه را کاوش کنید

نروژ و اسکاندیناویایی آرام

نروژی‌ها را اغلب، و نه کم از سوی خودشان، کم‌حرف و درون‌گرا توصیف می‌کنند: در اتوبوس سرشان به کار خودشان است و برای صحبت با غریبه‌ها به چند نوشیدنی نیاز دارند. در این داده‌ها، نروژی‌ها خودشان را از مردم تقریباً هر کشور دیگری معاشرتی‌تر، و در عین حال آرام و وظیفه‌شناس توصیف می‌کنند.

چگونه هر دو می‌تواند درست باشد؟ آزمون شخصیت می‌پرسد که شما خودتان را در مقایسه با اطرافیان چگونه می‌بینید. بسیاری از پرسش‌ها درباره رفتار در میان آدم‌هایی است که می‌شناسید: صحبت با آدم‌های زیاد در مهمانی، شروع گفت‌وگو. کلیشه اما اغلب درباره رفتار غریبه‌ها در جاهای عمومی است. و نروژی‌هایی که آزمون شخصیت انگلیسی را آنلاین می‌دهند همه نروژی‌ها نیستند. فنلاند در مقابل، بهتر با شهرت ساکتش جور درمی‌آید: در اینجا از کم‌برون‌گراترین کشورهاست.

چرا مقایسه کشورها دشوار است

آزمون به انگلیسی بود. همه همان ۵۰ گزاره را به انگلیسی پاسخ دادند. برای بیشتر مردم خارج از جهان انگلیسی‌زبان این زبان دوم است. گشودگی تا اندازه‌ای با گزاره‌هایی مثل «دایره لغات غنی‌ای دارم» و «از کلمات دشوار استفاده می‌کنم» سنجیده می‌شود، پس عجیب نیست که کشورهایی که انگلیسی در آن‌ها زبان دوم است در گشودگی نمره کمتری بگیرند.

نمونه‌ها همان جمعیت نیستند. کسانی که در برزیل یا ویتنام آزمون شخصیت انگلیسی را آنلاین می‌دهند جوان‌تر، تحصیل‌کرده‌تر و آشناتر با انگلیسی از آدم متوسط آن کشورند. در ایالات متحده نمونه گسترده‌تر است.

مردم خود را با اطرافیانشان مقایسه می‌کنند. وقتی میزان منظم بودن خود را ارزیابی می‌کنید، خود را با فرهنگ خودتان می‌سنجید. به این «اثر گروه مرجع» می‌گویند. در یک پژوهش، کشورهایی که مردمشان خود را کمترین وظیفه‌شناس می‌دانستند، مانند ژاپن، در رفتارهای بازتاب‌دهنده وظیفه‌شناسی، مانند وقت‌شناسی و دقت ساعت‌های عمومی، در میان بالاترین‌ها بودند (Heine, Buchtel & Norenzayan, 2008).

کلیشه‌ها به‌ندرت با واقعیت می‌خوانند. پژوهشی بر ۴۹ فرهنگ، باور مردم درباره فرد معمولی کشورشان را با شخصیت اندازه‌گیری‌شده در همان کشور مقایسه کرد. باورها تقریباً هیچ ربطی به اندازه‌گیری‌ها نداشتند (Terracciano et al., 2005).

تفاوت‌ها کوچک‌اند. افراد یک کشور بسیار بیشتر از خود کشورها با هم تفاوت دارند. دانستن کشور یک نفر درباره شخصیتش بسیار کم می‌گوید.

پژوهش‌های بزرگ‌تر چه می‌یابند

پژوهشگران کشورها را با آزمون‌های ترجمه‌شده و نمونه‌گیری دقیق‌تر مقایسه کرده‌اند. بزرگ‌ترین آن‌ها ۵۶ ملت را بررسی کرد و الگوهای منطقه‌ای یافت، اما این را هم که تفاوت‌های میان کشورها اندک است و تا حدی از شیوه پاسخ دادن مردم به پرسشنامه‌ها شکل می‌گیرد (Schmitt et al., 2007). امن‌ترین نتیجه همان است که اینجا آمد: تفاوت‌های میانگین واقعی وجود دارد، اما کوچک‌اند و خودگزارشی به‌تنهایی نمی‌تواند آن‌ها را قطعی کند.

داده‌ها از کجا آمده‌اند

اعداد از داده‌های پژوهشی باز Open Psychometrics گرفته شده‌اند، جایی که مردم میان سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ نسخه ۵۰ گزاره‌ای آزمون پنج عامل بزرگ را انجام دادند (IPIP Big-Five Factor Markers گلدبرگ). کشور از روی نشانی اینترنتی تعیین شد و پرسیده نشد. از هر نشانی اینترنتی یک پاسخ نگه داشتیم، پاسخ‌های ناقص و پاسخ‌های غیرمحتملاً سریع یا کند را حذف کردیم و کشورهایی را نشان می‌دهیم که دست‌کم ۱٬۰۰۰ نفر داشته‌اند: ۵۸۴٬۵۳۵ نفر در ۴۸ کشور. نمرات از ۰ تا ۱۰۰ هستند.

این ۵۰ گزاره با آزمون ما یکی نیستند، بنابراین نمی‌توانید نتیجه خودتان را مستقیم با نقشه مقایسه کنید. برای آن، ببینید زنان و مردان در سنین مختلف چه نمراتی می‌گیرند، که همان گزاره‌های آزمون ما را به کار می‌برد.

منابع

• Open Psychometrics. IPIP Big-Five Factor Markers data, 2016–2018. openpsychometrics.org/_rawdata.
• Goldberg, L. R. (1992). The development of markers for the Big-Five factor structure. Psychological Assessment, 4(1), 26–42. IPIP.
• Heine, S. J., Buchtel, E. E., & Norenzayan, A. (2008). What do cross-national comparisons of personality traits tell us? The case of conscientiousness. Psychological Science, 19(4), 309–313. doi:10.1111/j.1467-9280.2008.02085.x
• Schmitt, D. P., Allik, J., McCrae, R. R., & Benet-Martínez, V. (2007). The geographic distribution of Big Five personality traits: Patterns and profiles of human self-description across 56 nations. Journal of Cross-Cultural Psychology, 38(2), 173–212. doi:10.1177/0022022106297299
• Terracciano, A., et al. (2005). National character does not reflect mean personality trait levels in 49 cultures. Science, 310(5745), 96–100. doi:10.1126/science.1117199