Bir karşılaştırma böyle görünür.

Deneyime açık insanlar entelektüel açıdan meraklıdır, sanata değer verir ve güzelliğe karşı duyarlıdır. Kapalı insanlara kıyasla kendi duygularının daha fazla farkında olma eğilimindedirler. Bireysel ve kalıplara uymayan biçimlerde düşünüp davranırlar. Entelektüeller genellikle Deneyime Açıklık boyutunda yüksek puan alır; bu nedenle bu faktöre Kültür ya da Entelekt adı da verilmiştir.

Yine de Entelekt'i deneyime açıklığın yalnızca bir yönü olarak görmek muhtemelen en doğrusudur. Deneyime Açıklık puanları, eğitim süresi ve standart zekâ testlerindeki puanlarla yalnızca sınırlı ölçüde ilişkilidir.

Açık bilişsel tarzın bir başka özelliği, somut deneyimden uzak semboller ve soyutlamalarla düşünme becerisidir. Kişinin kendine özgü entelektüel yeteneklerine bağlı olarak bu sembolik düşünme matematiksel, mantıksal ya da geometrik düşünme; dilin sanatsal ve mecazi kullanımı; beste yapma ya da müzik icrası; ya da pek çok görsel veya sahne sanatından biri biçiminde ortaya çıkabilir.

Deneyime açıklıkta düşük puan alan kişilerin ilgi alanları dar ve sıradan olma eğilimindedir. Karmaşık, belirsiz ve incelikli olana karşı sade, dolaysız ve açık olanı tercih ederler. Sanata ve bilime kuşkuyla bakabilir, bu uğraşları anlaşılmaz ya da pratik faydası olmayan şeyler olarak görebilirler. Kapalı insanlar yeniliğe karşı tanıdık olanı tercih eder; muhafazakârdırlar ve değişime direnç gösterirler.

Açıklık, çoğu zaman kendileri de deneyime açık olan psikologlar tarafından sıklıkla daha sağlıklı ya da daha olgun bir tarz olarak sunulur. Oysa açık ve kapalı düşünme tarzları farklı ortamlarda işe yarar. Açık kişinin entelektüel tarzı bir profesöre iyi hizmet edebilir; ancak araştırmalar, kapalı düşünmenin polislik, satış ve bir dizi hizmet mesleğinde daha üstün iş performansıyla ilişkili olduğunu göstermiştir.

Dürtüler özünde kötü değildir; zaman kısıtı bazen anlık bir karar gerektirir ve ilk dürtümüze göre hareket etmek etkili bir tepki olabilir. Ayrıca iş değil de oyun zamanlarında kendiliğinden ve dürtüsel davranmak eğlenceli olabilir. Dürtüsel bireyler başkaları tarafından renkli, birlikte olması keyifli ve çılgın kişiler olarak görülebilir.

Yine de dürtüyle hareket etmek pek çok açıdan başa dert açabilir. Bazı dürtüler toplum karşıtıdır. Kontrolsüz toplum karşıtı eylemler yalnızca toplumun diğer üyelerine zarar vermekle kalmaz, bu dürtüsel eylemleri yapan kişinin de karşılık görmesine yol açabilir. Dürtüsel eylemlerin bir diğer sorunu, çoğu zaman anında ödül getirip uzun vadede istenmeyen sonuçlar doğurmalarıdır. İşten kovulmaya yol açan aşırı sosyalleşme, önemli bir ilişkinin bitmesine neden olan bir hakaret ya da sonunda sağlığı yok eden keyif verici maddelerin kullanımı bunlara örnektir.

Dürtüsel davranış, ciddi biçimde yıkıcı olmadığında bile kişinin etkinliğini önemli ölçüde azaltır. Dürtüsel davranmak, bazıları dürtüsel seçimden daha akıllıca olabilecek alternatif hareket yollarını düşünmeye izin vermez. Dürtüsellik ayrıca düzenli adım ya da aşama dizileri gerektiren projelerde insanların yolundan sapmasına neden olur. Bu yüzden dürtüsel bir kişinin başarıları küçük, dağınık ve tutarsızdır.

Zekânın ayırt edici bir özelliği, insanı daha önceki yaşam biçimlerinden potansiyel olarak ayıran şey, bir dürtüye göre hareket etmeden önce gelecekteki sonuçları düşünebilme yetisidir. Zeki etkinlik; uzun vadeli hedefler üzerine düşünmeyi, bu hedeflere giden yolları düzenleyip planlamayı ve aksi yöndeki kısa ömürlü dürtülere rağmen hedeflere doğru sebat etmeyi içerir. Zekânın dürtü kontrolünü içerdiği düşüncesi, Sorumluluk alanının alternatif bir adı olan ihtiyat terimiyle güzelce ifade edilir. İhtiyatlı olmak hem bilge hem de temkinli olmak demektir.

Sorumluluk ölçeğinde yüksek puan alan kişiler gerçekten de başkaları tarafından zeki olarak algılanır. Yüksek sorumluluğun faydaları açıktır. Sorumlu bireyler amaçlı planlama ve sebat yoluyla sorunlardan uzak durur ve yüksek düzeyde başarıya ulaşırlar. Ayrıca başkaları tarafından zeki ve güvenilir olarak olumlu değerlendirilirler. Olumsuz tarafta ise takıntılı mükemmeliyetçiler ve işkolikler olabilirler. Dahası, aşırı sorumlu bireyler kasıntı ve sıkıcı olarak görülebilir.

Sorumluluğu düşük insanlar güvenilmez olmaları, hırs eksiklikleri ve çizgilerin dışına çıkmaları nedeniyle eleştirilebilir; ancak pek çok kısa ömürlü zevk yaşarlar ve kimse onlara asla kasıntı demez.

Dışadönükler insanlarla birlikte olmaktan hoşlanır, enerji doludur ve sıklıkla olumlu duygular yaşar. Heyecan verici fırsatlara "Evet!" ya da "Hadi gidelim!" demeye yatkın, coşkulu ve eyleme yönelik bireyler olma eğilimindedirler. Gruplarda konuşmayı, kendilerini öne çıkarmayı ve dikkatleri üzerlerine çekmeyi severler.

İçedönüklerde dışadönüklerin coşkusu, enerjisi ve etkinlik düzeyi yoktur. Sessiz, sakin, ölçülü ve sosyal dünyadan uzak olma eğilimindedirler. Sosyal katılım eksiklikleri utangaçlık ya da depresyon olarak yorumlanmamalıdır; içedönük kişi yalnızca bir dışadönüğe göre daha az uyarana ihtiyaç duyar ve yalnız kalmayı tercih eder.

İçedönüğün bağımsızlığı ve mesafeliliği bazen soğukluk ya da kibir olarak yanlış anlaşılır. Gerçekte uyumluluk boyutunda yüksek puan alan bir içedönük başkalarını aramaz, ama kendisine yaklaşıldığında oldukça hoş bir insandır.

Bu nedenle düşünceli, cana yakın, cömert ve yardımseverdirler; başkaları için kendi çıkarlarından ödün vermeye isteklidirler. Uyumlu insanlar ayrıca insan doğasına iyimser bir gözle bakar. İnsanların temelde dürüst, iyi ve güvenilir olduğuna inanırlar.

Uyumsuz bireyler kendi çıkarlarını başkalarıyla iyi geçinmenin üstünde tutar. Genellikle başkalarının iyiliğiyle ilgilenmezler ve bu yüzden başkaları için kendilerini zorlamaları pek olası değildir. Bazen başkalarının niyetlerine duydukları kuşku onları şüpheci, soğuk ve iş birliğine kapalı hale getirir.

Uyumluluğun popülerlik kazanmak ve korumak için avantajlı olduğu açıktır. Uyumlu insanlar uyumsuz insanlardan daha çok sevilir. Öte yandan uyumluluk, sert ya da tamamen nesnel kararlar gerektiren durumlarda işe yaramaz. Uyumsuz insanlar mükemmel bilim insanları, eleştirmenler ya da askerler olabilir.

Freud nevroz terimini başlangıçta zihinsel sıkıntı, duygusal acı ve hayatın olağan taleplerinin etkili biçimde üstesinden gelememe ile belirginleşen bir durumu tanımlamak için kullanmıştır. Herkesin bir ölçüde nevroz belirtileri gösterdiğini, ancak acı çekme derecemizin ve sıkıntıya özgü belirtilerimizin kişiden kişiye değiştiğini öne sürmüştür. Bugün duygusal dengesizlik (nevrotiklik), olumsuz duygular yaşama eğilimini ifade eder.

Duygusal Dengesizlikte yüksek puan alanlar ağırlıklı olarak kaygı, öfke ya da depresyon gibi tek bir olumsuz duygu yaşayabilir; ancak bu duyguların birkaçını birden yaşamaları olasıdır.

Duygusal dengesizliği yüksek insanlar duygusal olarak tepkiseldir. Çoğu insanı etkilemeyecek olaylara duygusal tepki verirler ve tepkileri normalden daha yoğun olma eğilimindedir. Sıradan durumları tehdit edici, küçük hayal kırıklıklarını ise umutsuzca zor olarak yorumlamaları daha olasıdır.

Olumsuz duygusal tepkileri alışılmadık derecede uzun süre devam etme eğilimindedir; bu da sık sık keyiflerinin kaçık olduğu anlamına gelir. Duygu düzenlemedeki bu sorunlar, nevrotik kişinin net düşünme, karar verme ve stresle etkili biçimde başa çıkma yetisini azaltabilir.