توافق‌پذیری

توافق‌پذیری تفاوت‌های فردی در توجه به همکاری و هماهنگی اجتماعی را نشان می‌دهد. افراد توافق‌پذیر برای کنار آمدن با دیگران ارزش قائل‌اند.

از این رو آن‌ها باملاحظه، مهربان، بخشنده و یاری‌رسان هستند و حاضرند منافع خود را با منافع دیگران سازش دهند. افراد توافق‌پذیر همچنین نگاهی خوش‌بینانه به سرشت انسان دارند و باور دارند که مردم اساساً صادق، شریف و قابل‌اعتمادند.

افراد توافق‌ناپذیر منافع شخصی را بالاتر از کنار آمدن با دیگران قرار می‌دهند. آن‌ها عموماً به رفاه دیگران اهمیت نمی‌دهند و بنابراین بعید است برای دیگران از خود مایه بگذارند. گاهی بدگمانی‌شان نسبت به انگیزه‌های دیگران باعث می‌شود مشکوک، نامهربان و ناهمکار باشند.

توافق‌پذیری آشکارا برای کسب و حفظ محبوبیت سودمند است. افراد توافق‌پذیر بیش از افراد توافق‌ناپذیر محبوب‌اند. از سوی دیگر، توافق‌پذیری در موقعیت‌هایی که به تصمیم‌های سخت یا کاملاً عینی نیاز دارند مفید نیست. افراد توافق‌ناپذیر می‌توانند دانشمندان، منتقدان یا سربازان برجسته‌ای باشند.

اعتماد

فردی با اعتماد بالا فرض می‌کند که بیشتر مردم منصف و صادق‌اند و نیت خوبی دارند. افراد با اعتماد پایین دیگران را خودخواه، فریبکار و بالقوه خطرناک می‌بینند.

اخلاق‌مداری

افراد با نمرهٔ بالا در این مقیاس در برخورد با دیگران نیازی به تظاهر یا فریب نمی‌بینند و از این رو رک، صریح و صادق‌اند. افراد با نمرهٔ پایین باور دارند که مقداری فریب در روابط اجتماعی ضروری است. ارتباط برقرار کردن با افراد صریح و با نمرهٔ بالا در این مقیاس برای دیگران نسبتاً آسان است، در حالی که ارتباط با افراد غیرصریح و با نمرهٔ پایین معمولاً دشوارتر است. باید روشن شود که افراد با نمرهٔ پایین بی‌اصول یا غیراخلاقی نیستند؛ آن‌ها صرفاً محتاط‌ترند و کمتر مایل‌اند تمام حقیقت را آشکارا بیان کنند.

نوع‌دوستی

افراد نوع‌دوست کمک به دیگران را واقعاً رضایت‌بخش می‌یابند و از این رو عموماً آمادهٔ یاری رساندن به نیازمندان هستند. برای افراد نوع‌دوست، انجام کاری برای دیگران نوعی خودشکوفایی است، نه فداکاری. افراد با نمرهٔ پایین در این مقیاس علاقهٔ چندانی به کمک به نیازمندان ندارند و درخواست کمک را بیشتر یک تحمیل می‌دانند تا فرصتی برای خودشکوفایی.

همکاری

افرادی که در این مقیاس نمرهٔ بالایی می‌گیرند از رویارویی بیزارند. آن‌ها کاملاً حاضرند برای کنار آمدن با دیگران سازش کنند یا از نیازهای خود چشم بپوشند. کسانی که در این مقیاس نمرهٔ پایینی می‌گیرند، بیشتر احتمال دارد برای رسیدن به خواستهٔ خود دیگران را مرعوب کنند.

فروتنی

افراد با نمرهٔ بالا در این مقیاس دوست ندارند ادعا کنند از دیگران بهترند. در برخی موارد این نگرش ممکن است از اعتمادبه‌نفس یا عزت‌نفس پایین ناشی شود. با این حال، برخی افراد با عزت‌نفس بالا نیز خودستایی را ناپسند می‌دانند. کسانی که حاضرند خود را برتر از دیگران توصیف کنند، معمولاً از نگاه دیگران به شکلی ناخوشایند متکبر به نظر می‌رسند.

همدردی

افرادی که در این مقیاس نمرهٔ بالایی می‌گیرند نرم‌دل و دلسوزند. آن‌ها درد دیگران را همچون درد خود حس می‌کنند و به‌آسانی دلشان به رحم می‌آید. افراد با نمرهٔ پایین چندان تحت تأثیر رنج انسان‌ها قرار نمی‌گیرند. آن‌ها به قضاوت عینی و مبتنی بر عقل خود می‌بالند و بیشتر به حقیقت و عدالت بی‌طرفانه اهمیت می‌دهند تا به رحم و شفقت.