نوعدوستی: آیا کمک به دیگران شادترتان میکند؟
کمک به دیگران شادترتان میکند یا فقط خستهتر؟ پژوهشها دربارهٔ بخشندگی، بهزیستی و کمک بیش از اندازه چه میگویند و آزمون پنج عامل بزرگ نوعدوستی را چگونه میسنجد.
این ترجمه بهصورت خودکار تولید شده و ممکن است اشتباه داشته باشد.

دوستی دارد اسبابکشی میکند و برای شنبه کمک میخواهد. یک نفر فوراً قبول میکند و واقعاً منتظر آن روز است. نفر دوم هم قبول میکند، اما حس میکند آخر هفتهاش دارد از دستش میرود.
نفر سوم بهانهای پیدا میکند.
کمک به دیگران اغلب راهی به سوی زندگی خوب توصیف میشود. اما آیا این برای همه صدق میکند؟ و آیا ممکن است آنقدر کمک کنید که برایتان گران تمام شود؟
در مدل پنج عامل بزرگ، گرایش به اینکه کمک به دیگران را واقعاً لذتبخش بدانید نوعدوستی نام دارد. نوعدوستی یکی از شش جنبهٔ توافقپذیری است و نشان میدهد چقدر حاضرید وقت و انرژی خود را صرف دیگران کنید.
نوعدوستی یعنی چه؟
در فلسفه، نوعدوستی گاهی به معنای عمل کردن صرفاً به خاطر دیگران و بدون هیچ سودی برای خود است. در روانشناسی شخصیت، معنای آن کاربردیتر است: اینکه چقدر از کمک کردن لذت میبرید و چقدر به آن اولویت میدهید.
کسانی که نمرهٔ بالایی میگیرند اغلب خودشان را در این موارد میبینند:
- دوست دارید به دیگران کمک کنید و بدون اینکه از شما بخواهند این کار را میکنید.
- وقتی کسی در اطرافتان در تنگناست، متوجه میشوید.
- حتی وقتی سرتان شلوغ است، برای دیگران وقت میگذارید.
- کمک کردن برایتان بیشتر منبع معناست تا فداکاری.
کسانی که نمرهٔ پایینی میگیرند بیشتر احتمال دارد درخواست کمک را تحمیل تلقی کنند. این به آن معنا نیست که هرگز کمک نمیکنند، اما کمتر کمک میکنند و رضایت کمتری از آن میبرند.
نکتهٔ اصلی این نیست که کمک میکنید یا نه، بلکه این است که کمک کردن به شما انرژی میدهد یا از شما انرژی میگیرد.
خرج کردن برای دیگران میتواند شادی را افزایش دهد
در سال 2008، الیزابت دان، لارا اکنین و مایکل نورتن پژوهشی کوتاه اما پربحث در مجلهٔ Science منتشر کردند.
آنها دریافتند کسانی که بخش بیشتری از درآمدشان را برای دیگران خرج میکردند شادتر بودند؛ هم در یک پیمایش معرف ملی و هم در پژوهشی میدانی روی کسانی که پول غیرمنتظرهای به دستشان رسیده بود. در یک آزمایش، شرکتکنندگانی که بهطور تصادفی قرار بود پول را برای کس دیگری خرج کنند شادتر شدند از کسانی که قرار بود آن را برای خودشان خرج کنند.
اما این اثر کوچکتر از آن است که در ابتدا تصور میشد
بسیاری از پژوهشهای اولیه دربارهٔ بخشندگی کوچک بودند. بنابراین همین گروه پژوهشی در سال 2020 تکرارهایی بزرگ و از پیش ثبتشده انجام داد.
در آزمایش نخست با 712 دانشجو، کسانی که برای غریبهای نیازمند چیزی خریدند شادی بیشتری گزارش کردند تا کسانی که برای خودشان خرید کردند. در آزمایش دوم با 1,950 بزرگسال که فقط موقعیتی را به یاد میآوردند که برای کس دیگری پول خرج کرده بودند، تفاوتی دیده نشد. در آزمایش سوم با بیش از 5,000 شرکتکننده و تکلیفی درگیرکنندهتر، اثر دوباره ظاهر شد، اما کوچک بود.
نتیجه این بود که خرج کردن برای دیگران شادی را افزایش میدهد، اما میزان آن به نحوهٔ اندازهگیری بستگی دارد. کمک کردن قرص جادویی شادی نیست، اما معمولاً در جهت درست اثر میگذارد.
مهم است که چرا کمک میکنید
نتا واینستاین و ریچارد رایان بررسی کردند که آیا دلیل کمک کردن تفاوتی ایجاد میکند یا نه.
آنها در چهار پژوهش، از جمله یک پژوهش روزانهنویسی و چند آزمایش، دریافتند که کمک کردن با اختیار خود، چون واقعاً میخواهید، هم برای کمککننده و هم برای دریافتکنندهٔ کمک سودمند بود. کمک کردن از سر فشار یا اجبار همان فایدهها را نداشت.
این با توصیف جنبهٔ نوعدوستی جور درمیآید: کسانی که نمرهٔ بالایی میگیرند کمک کردن را نوعی خودشکوفایی تجربه میکنند، نه یک وظیفه.
کمک بیش از حد هزینه دارد
هر کمکی برای کمککننده خوب نیست.
مارک بولینو و ویلیام ترنلی 98 زوج را بررسی کردند. کارمندانی که به گزارش همسرشان اغلب در محل کار ابتکار عمل اضافه به خرج میدادند، با بار نقش بیشتر، استرس شغلی بیشتر و تعارض بیشتر میان کار و خانواده روبهرو بودند. رابطه با تعارض کار و خانواده در زنان قویتر از مردان بود.
این پژوهش تلاش اضافی در کار را سنجید، نه خود جنبهٔ نوعدوستی را، اما سازوکاری را نشان میدهد که بسیاری از افراد با نمرهٔ بالا میشناسند: وقتی همیشه «بله» میگویید، ممکن است نیازهای خودتان آخر صف بمانند.
نوعدوستی با همدردی یکی نیست
نوعدوستی و همدردی همسایههای نزدیکیاند، اما یکی نیستند.
همدردی دربارهٔ چیزی است که هنگام دیدن رنج دیگران احساس میکنید. نوعدوستی دربارهٔ کاری است که انجام میدهید و اینکه آیا آن را لذتبخش میدانید. ممکن است عمیقاً از درد دیگران متأثر شوید و باز هم دست به کار شدن برایتان دشوار باشد. همچنین ممکن است کمککنندهای عملگرا باشید که کارها را درست میکند، بیآنکه چندان احساساتی باشد.
نوعدوستی با صمیمیت، که یکی از جنبههای برونگرایی است، هم فرق دارد. صمیمیت دربارهٔ گرمی و این است که چقدر راحت با دیگران ارتباط برقرار میکنید. ممکن است آدمی کمحرف و تودار باشید و باز هم نخستین کسی باشید که وقتی کسی نیاز دارد پیشنهاد کمک میدهد.
نمرهٔ بالا یا پایین چه معنایی دارد؟
نوعدوستی بالا
در کمک به دیگران معنا پیدا میکنید و اغلب همان کسی هستید که دیگران به سراغش میروند. همکاران، دوستان و خانواده از آمادگی شما برای دست به کار شدن قدردانی میکنند.
خطر این است که بیش از حد «بله» بگویید و نیازها یا مرزهای خودتان گم شوند. برخی از افراد با نمرهٔ بالا پذیرفتن کمک از دیگران را دشوار مییابند.
نوعدوستی پایین
با وقت و انرژی خود محتاطترید و احساس نمیکنید موظفید مشکلات دیگران را حل کنید. این کار تعیین مرز و تمرکز بر اهداف خودتان را برایتان آسانتر میکند.
این به معنای خودخواه یا سرد بودن نیست. بسیاری از افراد با نمرهٔ پایین وقتی واقعاً لازم است کمک میکنند، اما به همان اندازه دنبال فرصتهایی برای کمک کردن نمیگردند.
هر دو توصیف دربارهٔ گرایشهای معمولاند، نه قاعدههایی که در هر موقعیتی صدق کنند.
در زندگی روزمره
- در محل کار: افراد با نمرهٔ بالا اغلب کارهای اضافه را بر عهده میگیرند، به همکاران تازهوارد کمک میکنند و تیم را کنار هم نگه میدارند. مطمئن شوید که این تلاش دیده میشود و جای وظایف اصلی خودتان را تنگ نمیکند.
- در رابطهها: نوعدوستی میتواند نقطهٔ قوت بزرگی باشد، اما رابطهای که در آن یک نفر همیشه میدهد و دیگری همیشه میگیرد ممکن است نامتعادل شود.
- با دوستان: افراد با نمرهٔ بالا همانهاییاند که در اسبابکشی و نگهداری از بچه کمک میکنند. افراد با نمرهٔ پایین ممکن است به شکلهای دیگری سهم داشته باشند، مثلاً با مشورت، صداقت یا راهحلهای عملی.
- کار داوطلبانه: بسیاری از افراد با نمرهٔ بالا در کار داوطلبانه شکوفا میشوند. کاری را انتخاب کنید که واقعاً دلتان میخواهد انجام دهید، چون کمکی که از سر اجبار باشد کمتر به خودتان بازمیگردد.
آیا نوعدوستی میتواند تغییر کند؟
شواهدی وجود دارد که انگیزهٔ کمک کردن را میتوان تقویت کرد.
هلن ونگ و همکارانش به بزرگسالان سالم دورهٔ کوتاهی از آموزش شفقت دادند. پس از آن، شرکتکنندگان برای کمک به قربانیای که در یک بازی اقتصادی با او روبهرو شدند پول بیشتری از جیب خود دادند؛ موقعیتی که هیچ ربطی به خود آموزش نداشت.
اگر نمرهٔ بالایی دارید و احساس فرسودگی میکنید، شاید هدف بیشتر این باشد که به شکلی پایدارتر کمک کنید:
- کمک کنید چون میخواهید، نه چون حس میکنید مجبورید. پژوهشها نشان میدهند در این حالت است که کمک کردن برای هر دو طرف مفید است.
- تمرین کنید که بیتوضیح طولانی بگویید «این بار نه».
- به نوعی از کمک کردن اولویت بدهید که به شما انرژی میدهد.
- بگذارید دیگران هم به شما کمک کنند.
پرسشهای متداول
آیا کسی واقعاً نوعدوست است؟
این پرسشی قدیمی در فلسفه است. روانشناسی شخصیت کمتر به این میپردازد که آیا کمک «خالص» است یا نه، و بیشتر به این توجه دارد که مردم چقدر از آن لذت میبرند و چقدر به آن اولویت میدهند. اینکه هنگام کمک کردن حس خوبی دارید، کمک شما را کمتر واقعی نمیکند.
آیا نوعدوستی پایین یعنی خودخواه هستم؟
نه. نمرهٔ پایین یعنی کمک کردن رضایت کمتری به شما میدهد و از وقت خود بیشتر محافظت میکنید. بسیاری از افراد با نمرهٔ پایین وقتی واقعاً مهم است منصف، وفادار و یاریرساناند.
آیا ممکن است بیش از حد نوعدوست باشم؟
بله، به این معنا که کمک کردن ممکن است به بهای سلامت، کار یا رابطههای خودتان تمام شود. اگر مدام احساس خستگی میکنید یا حس میکنید از شما سوءاستفاده میشود، ممکن است نشانهٔ آن باشد که به مرزهای روشنتری نیاز دارید.
نوعدوستی در آزمون پنج عامل بزرگ چگونه سنجیده میشود؟
آزمون ما بر پایهٔ IPIP-NEO-120 است که در آن هر جنبه با چهار عبارت سنجیده میشود. در مورد نوعدوستی، این عبارتها دربارهٔ دوست داشتن کمک به دیگران، نگران دیگران بودن و (بهصورت معکوس) بیتفاوتی نسبت به احساسات دیگران و وقت نگذاشتن برای دیگران است. نمره را نشانهٔ یک الگو بدانید، نه توصیفی کامل از خودتان.
ببینید نمرهٔ شما کجاست
نوعدوستی فقط یکی از شش جنبهٔ توافقپذیری است. ممکن است بسیار اهل کمک باشید و باز هم در اعتماد یا فروتنی نمرهٔ پایینی بگیرید.
آزمون پنج عامل بزرگ را انجام دهید و نیمرخ کامل خود را با هر 30 جنبه ببینید.
منابع
- Dunn, E. W., Aknin, L. B. & Norton, M. I. (2008). Spending money on others promotes happiness. Science, 319(5870), 1687–1688.
- Aknin, L. B., Dunn, E. W., Proulx, J., Lok, I. & Norton, M. I. (2020). Does spending money on others promote happiness? A registered replication report. Journal of Personality and Social Psychology, 119(2), e15–e26.
- Weinstein, N. & Ryan, R. M. (2010). When helping helps: Autonomous motivation for prosocial behavior and its influence on well-being for the helper and recipient. Journal of Personality and Social Psychology, 98(2), 222–244.
- Bolino, M. C. & Turnley, W. H. (2005). The personal costs of citizenship behavior: The relationship between individual initiative and role overload, job stress, and work-family conflict. Journal of Applied Psychology, 90(4), 740–748.
- Weng, H. Y. et al. (2013). Compassion training alters altruism and neural responses to suffering. Psychological Science, 24(7), 1171–1180.
- Johnson, J. A. (2014). Measuring thirty facets of the Five Factor Model with a 120-item public domain inventory: Development of the IPIP-NEO-120. Journal of Research in Personality, 51, 78–89.